FORL bij de kat

Je kat heeft pijn in zijn bekje. Hij eet moeizaam en laat het niet toe dat je zijn gebit bekijkt. Wat kan er aan de hand zijn?

FORL is een gebitsaandoening die regelmatig bij katten voorkomt. De afkorting FORL komt van Feline Odontoclastische Resorptieve Laesies, ofwel tandhalslaesies.

FORL bij de kat

Wat is FORL precies?

Bij de gebitsaandoening FORL is de wortel van één of meerdere tanden aangetast en breidt dit zich verder uit naar de tand of kies zelf. Dit is een zeer pijnlijke aandoening. Het lijkt op cariës, maar het verloop van de aandoening is anders. Wanneer de ziekte zich eenmaal openbaart bij een tand of kies, zullen er hierna steeds meer tanden en kiezen betrokken raken, totdat het hele gebit aangetast is. De laesies beginnen op de overgang van de tandwortel naar de tand, op de rand van het tandvlees. Cellen die betrokken zijn bij de tandafbraak (odontoclasten) breken hier het tandweefsel af waardoor er gaatjes in de tand of kies ontstaan. Deze breiden zich uit naar uiteindelijk het tandbeen waardoor de tand of kies langzaam oplost. Wanneer de aantastingen de zenuw van de tand of kies bereiken is dit enorm pijnlijk voor de kat. Het is daarom belangrijk om het gebit van je kat regelmatig door een dierenarts na te laten kijken. 

Oorzaak

De precieze oorzaak van FORL is onbekend. Wel kan de aanwezigheid van tandplak en tandsteen een rol spelen in het ontstaan van de ziekte. De aandoening wordt iets vaker gezien bij raskatten.

Hoe kan ik zien of mijn kat FORL heeft?

FORL is te herkennen aan rood, gezwollen en pijnlijk tandvlees wat bij aanraking snel bloedt (gingivitis‑stomatitis). Een kat met FORL zal het niet prettig vinden als het tandvlees aangeraakt wordt en hierop erg pijnlijk reageren, of een aanraking niet toelaten. De laesies (beschadigingen) zijn soms goed te zien, maar soms bijna niet te ontdekken. Door middel van een röntgenonderzoek kan de aanwezigheid van FORL met zekerheid vastgesteld worden.

Deze symptomen worden gezien bij de aanwezigheid van FORL:

  • Veranderingen in het eetpatroon: minder eten, vaker kleine beetjes eten, knoeien met voer, eten met een schuine kop.
  • Veranderingen met de manier van eten: niet of slecht kauwen op het voer, schrokken, aan één kant van het gebit kauwen.
  • Verandering in gedrag: lusteloosheid, humeurig, trekt zich terug.
  • Pijn bij het eten, of bij aanraken van het tandvlees.
  • Kwijlen, uit de bek stinken.
  • Vermageren.

 
De symptomen lijken veel op die van een gingivitis-stomatitis (tandvleesontsteking). Dat komt omdat er vaak een hevige tandvleesontsteking aanwezig is. Het is raadzaam bij gebitsproblemen altijd een dierenarts te raadplegen! Wacht niet af tot je kat volledig stopt met eten. Katten kunnen heel goed verbergen dat ze ziek zijn of pijn hebben, zodat deze aandoening vaak pas laat ontdekt wordt.

Kan ik FORL voorkomen?

FORL kan niet voorkomen worden. Wel kan je het proces vertragen door het gebit van je kat zo schoon mogelijk te houden. Dit houdt in dat je dagelijks de tanden van je kat poetst en regelmatig een gebitsreiniging door de dierenarts laat uitvoeren. Tijdens de reiniging wordt tandplak en tandsteen verwijderd en kan de dierenarts de tanden en kiezen uitgebreid onderzoeken.

Behandeling en prognose

Wanneer de dierenarts FORL bij je kat heeft vastgesteld is een gebitsreiniging noodzakelijk. Hierbij zal de aangetaste tand of kies getrokken worden om zo de pijn weg te nemen. Ook alle andere aangetaste elementen zullen getrokken worden. Het klinkt drastisch, maar het is de enig oplossing voor dit pijnlijke probleem. Doet de dierenarts dit niet, dan zal de aandoening uiteindelijk het hele gebit aantasten. Het schoonmaken en trekken is nauwkeurig werk wat onder algehele narcose gebeurt.

Katten eten zonder de aangetaste tanden en kiezen beter (zelfs als alle tanden en kiezen eruit zijn) en gedragen zich vrolijker dan wanneer de pijnlijke elementen blijven zitten.

Wil je meer informatie over FORL? Of heb je andere vragen over het gebit van je kat? Raadpleeg je dierenarts! Vind er hier een bij je in de buurt.